Boerenslimheid

23 februari 2013 door Vincent Cantrijn

Afgelopen week stond er een zeer lezenswaardig artikel in de Gelderlander over het leven van een raadslid. De onheilspellende kop boven het artikel loog er niet om: “ Help, de gemeenteraad verzuipt.” Verplichte kost voor iedereen, die overweegt zich volgend jaar in de strijd te gooien om na de verkiezingen Raadslid te worden. De kop boven het artikel had ook kunnen luiden” “Bezint eer ge begint”. Maar ja; zie dan nog maar eens kandidaten te krijgen en daar wil de Gelderlander natuurlijk niet de schuld van krijgen. Zijn er ineens geen Raadsvergaderingen meer en kan Rob Jaspers op woensdagavond thuis blijven. Dat krijgt hij thuis niet uitgelegd aan zijn vrouw.
De strekking van het artikel was helder. Ooit was het simpel voor een Raadslid. De Raad ging vooral over praktische zaken. Je hoefde als Raadslid niet gestudeerd te hebben om er over mee te kunnen praten. Wie een praktische instelling combineerde met wat boerenslimheid kwam al een heel eind. Om dit wat tastbaarder voor u te maken: dat is dus een Raadszaal met 39 Ton Hendriksen. Helaas voor Ton Hendriks; daar redden we het tegenwoordig volgens deskundigen dus niet meer mee in de Raad. In het duaal stelsel moet de Raad het College controleren en dat vereist professionaliteit in plaats van boerenslimheid. Bijscholing is dus noodzakelijk. En dat is voor lokale partijen lastiger dan voor landelijke partijen. Klopt. Ik heb een redelijke fantasie, maar diezelfde fantasie laat me in de steek als ik denk aan Jo Jansen van Gewoon Nijmegen, die op zaterdagmorgen in het achterzaaltje van het Lempke in plat Nimweegs een bijscholingscursus geeft over Staatsrecht en gemeentelijke grondexploitaties. Dat gaat hem niet worden. Lijkt me een waarheid als een koe. Over een koe gesproken. Even een klein zijstapje. Wie tegenwoordig in Nijmegen uit het Centraal Station het Stationsplein op stapt, loopt recht tegen een koe aan. Ik wist niet wat ik zag. Dat beest staat pontificaal voor de ingang van Metterswane als symbool voor de verkoop van streekproducten. Afgelopen week heeft het College de nota Beeldkwaliteit vastgesteld. Voorkomen van een rommelig straatbeeld, zeker op prominente plekken, is een belangrijk uitgangspunt. Door een prachtige speling van het lot verschijnt op dezelfde dag de koe op het Stationsplein, geflankeerd door kratten met bloemkolen. Dat is nu aanschouwelijk onderwijs avant la lettre van Boerenslimheid in de grote stad.
Terug naar de Raad. Gemeentes krijgen veel meer taken, omdat het Rijk dat vindt. Maar financiën worden er niet bijgeleverd. Dat gaat schuren. Er moeten miljoenen bezuinigd worden, terwijl er aan de andere kant ook miljoenen nodig zijn voor leuke dingen. Voor de Bastei bijvoorbeeld; een plan voor een nieuw Natuurmuseum in en rondom de Stratemakerstoren. Kost ruim 6 miljoen en de gemeente zou een paar miljoen moeten bijlappen. Een meerderheid van de Raad vindt het een sympathiek plan. Als Raadsleden iets sympathiek vinden, gaan bij mij de alarmbellen rinkelen. Want ze bedoelen er mee te zeggen dat het financieel eigenlijk niet kan, maar dat durven ze dan niet te zeggen, bang om onsympathiek gevonden te worden.
Boerenslimheid zou uitkomst kunnen bieden; maar dat mag niet meer in de Raad. Of dit ook voor het College geldt vermeldt het artikel in de Gelderlander niet. Kan Ton Hendriks volgend jaar alsnog gewoon wethouder worden.

Vind je dit een interessant artikel?
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Pin It

Reageer

Een link plaatsen? Typ dan [url=http://www.adres.nl]linkbeschrijving[/url]. Bijvoorbeeld: Zie [url=http://www.nijmegen.nl]de gemeentesite[/url] voor meer informatie.

Ook opmaak is mogelijk Gebruik daarvoor [b]vet[/b] of [i]cursief[/i].