Heimwee

18 mei 2013 door Vincent Cantrijn

Volgende week zondag wordt de wielertoertocht “Heimwee naar Nijmegen” gehouden. Start en finish zijn bij café Frowijn aan de Fransestraat. Niks geen Hel van het Noorden, Hel van het Mergelland of de Hel van Wageningen. Dat klinkt op voorhand erg onheilspellend en lijkt meer iets voor fietsmasochisten. Nee; Heimwee naar Nijmegen. Dat geeft meteen een heel andere lading. Vorige week ging ik op de racefiets naar Breda. Ik passeerde een collega toerfietser, die me vroeg waar ik naar toe ging. “Ik ga naar mijn schoonmoeder in Breda” zei ik hem. “Waarom fiets je dan zo hard?” vroeg hij. Die vraag zal volgende week onderweg niet gesteld worden. Er zal zeker op de terugweg een tandje bij geschakeld worden om weer snel terug te zijn in Nijmegen. Heimwee naar Nijmegen. Wie kent dat gevoel niet? Ik in ieder geval wel.
Ik ging in 1969 studeren in Nijmegen. Ergens anders studeren dan aan de Katholieke Universiteit was in die tijd voor een katholieke Brabander geen optie. Mijn politieke interesse bevond zich nog in een zeer embryonale fase. Ik heb dus moeten googlen om een aantal zaken te weten te komen. Interessant vergelijkingsmateriaal met de dag van vandaag. De KVP had de absolute meerderheid in de Raad. Al jaren. Desondanks waren die katholieken de beroerdsten niet. Ze hadden zelf 4 wethouders en ze gunden de PvdA 1 wethouderszetel. Ik las overigens een saillant detail. Die PvdA – wethouder was o.a. wethouder Slachthuis. Het stond zo letterlijk op het overzicht. Hij kon toen nog niet bevroeden, dat vier decennia later zijn vrouwelijke opvolger van de PvdA verwoede pogingen zou doen om het Slachthuis op die plek weg te halen. Een aantal partijen maakt zich momenteel druk over Stadslandbouw. Niks nieuws onder de zon. In 1969 moet er heel veel over Stadslandbouw gedebatteerd zijn in de Raad. De Boerenpartij had namelijk 6 zetels. Het Nijmeegse CDA is nog steeds een beetje verdrietig vanwege het overstappen van 2 Raadsleden naar een andere partij. Ook niks nieuws onder de zon. In 1969 was er 1 zetel voor de Katholieke Democratische Partij; resultaat van het voor zich zelf beginnen van een KVP ‘er. Maar ook de katholieke democraat was niet zo honkvast. Hij stapte halverwege de volgende raadsperiode als een soort zeventiger jaren partijhoppende Bea van Zijl de Jong over naar D’66 en de katholieke splinterpartij ging ter ziele. Een slecht voorteken voor de Nijmeegse Fractie; maar dit terzijde.
De Gelderlander was in 1969 nog een middagkrant. Dat leek me om te bezorgen wel een gunstig tijdstip. Ik weet niet hoe toen het vertrouwen van Raadsleden was in de Gelderlander. Dat vertrouwen is vandaag de dag namelijk niet zo groot. Afgelopen week berichtte de Gelderlander dat Villa Lux een Zorgorganisatie als huurder krijgt. De krant lag nog maar net op de mat, of D’66 stelde de volgende schriftelijke vraag aan het College: “Kan de wethouder bevestigen dat het artikel in de Gelderlander juist is?” Raadsleden gaan aan een wethouder vragen of de krant de waarheid drukt. Alsof de portefeuille Slachthuis is ingeruild voor de portefeuille de Gelderlander.
In 1970 kwam er een kentering in de politieke verhoudingen. Vandaag wordt hierover in het Huis van de Geschiedenis een lezing gehouden met als titel: De vrolijke revolutie. De roomsen verloren hun meerderheid; de eerste rode signatuur van Nijmegen diende zich aan. Ik heb dat niet tegen mijn vader verteld. Ik wilde mijn ouderlijke studietoelage niet in gevaar brengen. Overigens kreeg de Bejaarden – en Arbeiderspartij in dat jaar 1 zetel. Een vroege Michel Hulskorte.
In 1976 vertrokken wij uit Nijmegen. Inmiddels getrouwd en met een in Nijmegen geboren zoon. Verhuizen voor het werk was toen nog verplicht; vandaar. In 1989 kwamen we terug. Nu ging mijn vrouw in Nijmegen studeren en ik ging graag mee. Diep in ons hart toch heimwee naar Nijmegen.

Met dank aan de organisatie voor het mogen gebruiken van de foto van het affiche

Vind je dit een interessant artikel?
Mail het dan door naar anderen, of deel het via social media:
Pin It

Het is niet mogelijk om op dit artikel te reageren.